الان که دارم اینو مینویسم رگبار بند اومده آسمون سفید سفید شده و همه جا تمیز.  بوی نم وبارون همه جا رو گرفته انگار زندگی از نو شروع شده  خدایا چقدر قشنگه .

خدایا قدرت اینو به ما بده تا از این همه زیبایی لذت ببریم خدایا اونموقعایی که از زندگی دلسرد و ناامیدیم نمونه ای از قدرتت را به ما نشون بده تا ما فکر نکنیم تنهاییم.

این چند وقت دوباره دلم یک جوری شد من که سی سال از زندگیم میگذره و حدود 21 ساله که بهم روزه واجب شده حدود 16 سالش و روزه گرفتم ولی این سه سال اخیر دلم سیاه بود میخواستم ازت فرار کنم نمیدونم چرا ولی میخواستم بهت فکر نکنم دوست داشتم چشمامو ببندم اما تو چه مهربون با وجود این کمکم میکردی و من میدونستم ولی بازم فرار میکردم تا اینکه از هفته قبل یکدفعه یک حسی بهم دست داد همون حسی که 4 سال پیش داشتم سعی کردم دوباره روزه بگیرم .

به نظر من اینا چیزهای قلبیه آدم باید از ته دلش بخواد و خدا رو صدا کنه و تا خود خدا نخواد نمیشه هر چند دیگه اون حالتهای سالهای قبل کمتر بهم دست میده ولی بازم نصف اونم خیلیه .

خدایا نمیتونم احساسمو کامل بگم تو خودت بهتر میدونی خدایا فقط میخوام که کمکم کنی خدایا اگه تو بخوای همه چی درست میشه خودت گفتی " مراصدا کنید تا شمارا دریابم " اومدم به زبون خودم صدات کنم.

یک زمانی داشتم به اونجایی میرسیدم که دقیقا جمله " دردم از یار هست و درمان نیزهست"  درک میکردم خدایا اگه به تک تک ما دردی میدی خودت تحمل درد هم بده خدایا خودت راهش و بهمون نشون بده خدایا خودت جواب صدا زدنهای ماروبده که وجود تو هیچ نیازی به ما نداره فقط این غمها رو میدی تا ما پخته تر شیم .

یکجایی خوندم که آفرینش انسان برای خدا مثل خلق یک موسیقی از یک موسیقیدانه چطور از ایجادش لذت میبره همش لطافته و عشق علاوه براون نمیخواد ناشناخته باشه .

ای خالق بزرگ همه ما را کمک کن تا اونی باشیم که تو میخوای

امروز دلم گرفته چرا دلم گرفته نمیدونم ؟ اصلا هرر وقت که میرم توی فکر دلم میگیره کاشکی این فکر لعنتی نبود کاشکی آدم هر جوری میخواست همون جوری رفتار میکرد اصلا میخوام تهی مغز باشم میخوام فکر نکنم میخوام دیونه باشم ( عجب قاطی زدم امروز)

خدایا یعنی راهی واسه اونهایی که عادت کردند نسبت به رفتارشون فکر نکنند نیست؟  آخه من چی کار کنم؟  من هر چی توی دلمه میگم اصلا هم در موردش فکر نمیکنم.  اگه واقعا کسی رو دوست داشته باشم به زبون می آرم اگرهم نداشته باشم امکان نداره بگم اصلا هم اهل تعارف نیستم .

چند وقته موقع انجام دادن کاری و گفتن حرفی فکر میکنم اینقدر برام سخته   اصلا من سیاست و دوست ندارم چرا اونهایی که با من هستند من و همون جوری که هستم دوست ندارند چرا فکر نمیکنند که من ته قلبم چیزی نیست. یعنی بعد این همه مدت نباید منو بشناسند ؟

خیلی وقتها خودمو سرزنش میکنم که چرا فلان حرفو زدم به خودم میگم بابا یک ذره اون مغز به کار بنداز آکبند تحویل خدا نده  ولی خوب نمیشه

دلم میخواد گریه کنم اصلا از این دنیا با هزار جور رنگش بدم می آد دلم میخواد داد بزنم هر چه قدردلم خواست.  وقتی دوستام میگند که فلان جا که بابی این حرف زد تو سکوت کن تا نتیجه اش و بعدا ببینی و اون شرمنده میشه دلم میگیره.  البته من تمام سعی خودمو میکنم ولی دلم میگیره گریه ام میگیره یکهویی توی دلم غم جمع میشه.

دیشب یادتونه هوا طوفانی شد من داشتم برای شام کتلت درست میکردم یکهو دیدم شیشه ها داره بدجور تکون میخوره فکر کردم زلزله شده توی خونه تنها بودم ( بابی رفته بود بدنسازی ) اونقدر ترسیدم که دستام میلرزید پریدم توی راه پله ها که دیدم طوفانه و زلزله نیست بعدشم که بابی اومد شامش خورد و بعد سر یک موضوعی حسابی اعصابم و خرد کرد من آروم اشک توی چشام جمع شد و هیچی نگفتم فقط بعدش بهش گفتم این کارها رو میکنی دل منو میشکنی خدا ازت راضی نمیشه 

دارم فکر میکنم که جقدر دوباره خونه کثیفه و من باید دست تنها همه چیز و تمیز کنم هر کاری هم میکنم نمیتونم بی خیالشم بد جوری کثیفی و ریخته پاشیدیگی روی نروم میره .

دلم گرفته خسته ام دلم میخواد یک پول قلمبه دستم بیاد برم باهاش حسابی بگردم البته فکر نکنید پس انداز ندارم دارم ولی میخوام یک جوری باشه که نگران فلان کار و چیزهای عقب مونده و آینده نباشم .

چقدر دوباره غر زدم پاک قاطی کردم

خوب دلم میخواست یک خورده بگذره تا من چیزهای تازه ای برام اتفاق بیفته بعد بیام ببنویسم که این پرپرک نگذاشت

این پرپرک دوست و همکارمنه همونی که باهاش مشهد رفتم من واقعا دوستش دارم الان چند وقت که حالش خوب نیست اونم علتش اینکه عاشق شده و یک خورده توی عشقش شکست خورده منم دلم خواست ایندفعه در مورد این موضوع بنویسم. 

همه ما برامون پیش اومده که عاشق بشیم بعضیها به عشقشون رسیدند و بعضیها هم خوب نرسیدند و اونهایی که نرسیدند فکر میکردند از دست دادن اون عشق یعنی انتهای همه چیز .

پرپری جون من این و ازته قلبم میگم نه فکر کنی شعاره تورو میفهمم  واقعا میفهمم هر کاری هم که فکر میکردم درسته کردم حتی اون موقع که پیش هم توی حرم امام رضا بودیم کلی برات دعا کردم .

من نمیدونم راه حل چیه تا تو اونو فراموش کنی میدونم اگر الان همه عالم جمع شند بگند به نفعت بود تو میگی خفه شید شما که جای من نیستید ولی من جای تو بودم و به قول خودت چون من آدم حساسی بودم خیلی بیشتر از تو ضربه دیدم نمیخوام تورو نصیحت دینی بکنم چون میدونی که من خیلی آدم مذهبی نیستم ولی الهی قربونت برم تنها راه به نظر من فقط خود خداست  به اون بگو ولی کسی رو نفرین نکن چون خدا خودش همه چیز و میدونه.

اون زمان که این اتفاق برای من افتاد من هنوز با تو آشنا نشده بودم درست قبل از ماه رمضان  4 سال پیش بود اون موقع همه کار من غصه بود هنوز دعاهایی که اون زمون میکردم یادمه هر کاری که فکر بکنی میکردم اگه میگفتند 100مرتبه سوره بقره بخون میخوندم ولی ته تمام دعاها و گریه هام این بود که خدایا به من آرامش بده .

منم مثل تو از همه مردها بدم می آمد وفکر میکردم تنها مرد زندگیم همونه هیچ کس دیگه هم لیاقت نداره . اینو به خود خداهم میگفتم میگفتم چرا با من این کار و کردی ؟  ولی خدا بعد از 2 ماه به من آرامش داد میدونی چطوری ؟ اول اینکه در عین ناباوری که فکر میکردم استخدام توی جای دولتی نیاز به پارتی داره کارم اینجا درست شد و خودت خوب میدونی که اینجا یک نقطه عطف بود برای رسیدن به خیلی خواسته هام یعنی تا حد قابل قبولی امکانات مالیم و برطرف کرد دوم  درست همون زمان که فکر میکردم هیج مردی زندگیمو عوض نمیکنه بابک سر راهم گذاشت و خوب حالا چه خوب چه بد همون چیزی که ازخدا خواسته بودم بهم داد پس از خودش بخواه چون هیچ کس حرف دلت رو نمیفهمه .

عزیزم قدرت و رحمت خدا خیلی بیشتر از اون چیزی که من و تو فکر میکنیم از خودش بخواه که راه درست و نشونت بده

اینم یگم وفتی آدم از یک مرحله به مرحله دیگه میره توقعات آدم هم عوض میشه و فکر میکنه اونهایی که بهشون فکر میکنه از همه مهمتره پس فکر نکن که من خودم و لوس میکنم من الان آرزویی که داشتم بهش رسیدم منتها نمیدونم چه جوری ازش نگهداری کنم  که بدون از دست دادن توی این مرحله خیلی سخت تر از بدست آوردنه .

امیدوارم تو و من و همه بنده های خدا به خواسته هاشون برسند و صلاح و مصلحت هم خوب خودش بهتر میدونه .

پروردگارا آرامشی عطا فرما تا بپذیرم آنچه را نمی توانم تغییر دهم

شهامتی که تغییر دهم آنچه را میتوانم

و دانشی که تفاوت آن دو را بدانم

خدایا احساس عذاب وجدان میکنم خجالت میکشم از همه دوستام که می آند اینجا رو میخونند من نباید خصوصی ترین چیزهای زندگیم و بگم شاید نگه داشتن راز و حفظ آبرو یک راهی برای تداوم زندگی باشه ولی من نتونستم اونو نگه دارم کاشکی منم یک خورده تو دار بودم از همه خجالت میکشم چند بار خواستم نوشته قبلیمو پاک کنم  ولی نشد دلم میخواد دادبزنم و بلند گریه کنم دلم میخواد چشمامو ببندم و فکر کنم همه اینها خواب بد بود و تموم شد دلم میخواد همه روی من حساب کنند دلم نمیخواد یک آدم ضعیف باشم که بقیه دلشون برام بسوزه چرا نمیتونم چرا سعی کافی نمیکنم چرا من اینقدر کم طاقتم شاید خیلی از اخلاقهای بد بابی با صبر و گذشت حل بشه پس چرا من نمیتونم چرا وقتی میدونم آخرش چیه بازهم ادامه میدم من که میدونم این دعواها به نتیجه نمیرسه پس چرا ادامه میدم چرا نمیتونم به حال خودش بگذارمش.

خدایا چی کارکنم خیلی تنهام دلم میخواد یکی دستمو بگیره بلندم کنه بهم بگه عیبی نداره همه چی درست میشه من نمی خوام زندگیم و از دست بدم خدایا خودت خوب میدونی که من کسی رو ندارم از اسم جدایی هم میترسم من نمیتونم ازش جدا شم

خدایا به من صبر بده به من گذشت بده میدونم اینها همه تمرین کردنیه بهم قدرتش بده دلم از غم پره تو کمکم کن خدایا میدونم که ظاهرم چیز دیگه ای ولی تو که منو میشناسی تو که میدونی من هیچی توی دلم نیست تو کمکم کن که کار درست و بکنم .من و اون خیلی با هم فرق داریم و اینو به مرور بیشتر میفهمیم ولی همه آدمها با هم فرق دارند خدایا چطوری حالیش کنم که این کاراش اشتباهه چطوری بگم پس چرا هر چی میگم فرداش بازهم همون کار ومیکنه انگار نه انگار خدایا به من صبر بده

از خودم از تو از همه دوستام خجالت میکشم اینجا من از بیشتر دوستام بزرگترم پس چرا من این همه مشکل دارم خدایا ازپس یک زندگی بر نمی آم از همه خجالت میکشم خسته ام کمک کن 

پ .ن  مطلب قبلی پاک کردم دلم میخواد هیچ وقت نوشته نشه چون خوندنش هم ناراحتم میکنه

با سلام خدمت همه دوستان عزیز   اینجانب از سفر مشهد برگشتم

خوب حالا یک مقداری از سفر مشهد تعریف کنم عصر سه شنبه با قطار به سمت مشهد حرکت کردیم از اداره ما 4 تا خانم اومده بوده بودند که یکیشون دوست صمیمی من پرپرک بود   حالا از شانس من،  من افتاده بودم توی یک کوپه جدا از اونها و اون سه تا پیش هم بودند کلی غصه خوردم که چرا من جدا افتادم   توی کوپه پرپری هم به جای من یک پیرمرد بود که به هیچ عنوان حاضر نبود جاشو عوض کنه   واقعا که مردم ایران عجب موجودات خودخواهی هستند   تازه یک خورده هم که بیشتر پرپری با هاش حرف زد گفت من با شما صحبت نمیکنم  حق نداری با من حرف بزنی    هم کوپه ای منم یک خانم حدود 50 ساله بود با خواهر بزرگترش که الکی میگفتند ما برای نفر سوم بلیط گرفتیم که نفر سوم سبزوار سوار میشه حالا من چشمام چهار تا شده بود که مگه آدم خله که برای سبزوار تا مشهد که دوساعت راهه از تهران بلیط بگیره    وای این مردم عجب دروغ گوهایی هستند اینو میگفت که کسی توی کوپه نیاد حالا پررو مسئول کاروان ما میگفت بلیطش دست ماست اونم در کوپه رو بست گفت نخیر وسط راه سوار میشند .

خلاصه نمیدونید چقدر فکر کردیم تا یک راه حل پیدا کنیم تا چهارتایی پیش هم باشیم   وای چقدر توی قطار خندیدیم ولی خوب اصلا نخوابیدیم  5 صبح رسیدیم مشهد .

چقدر از این بازیها بدم می آد تمام برنامه مشهد ما شامل رفتن به حرم ، زیارت عاشورا ، دعای کمیل، روضه خوانی و خوردن بود    اونقدر که ببخشید آدم حالش بد میشد   البته من و پر پری جان فقط روزی یکبار حرم میرفتیم و وسطش جیم میزدیم   ولی اونها تمام نمازاشونو اونجا میخوندند  به نظر من آدم باید این کارها رو از ته دل انجام بده نه از روی اجبار یا ریا  ولی خیلی از بچه ها ( غیر از ما 4 نفر) نمیدونم به خاطر رودرواسی بود یا چیز دیگه همش دنیال اونها بودند و برنامه های اونا رو مو به مو اجرا میکردند

راستی یک چیز جالب   توی مشهد فهمیدیم که برگشت ما با هواپیماست و برای اینکه متقاضی زیاد نشه الکی کفتند اتوبوسه   خلاصه نگرانی منم برطرف شد.  

اما از زیارت بگم باورتون میشه تمام دوستای وبلاگیم رو یک به یک یاد کردم واز امام رضا خواستم که هر چی دلتون میخواد خدا بهتون بده  

وای از روز جمعه که نزدیک نماز مغرب و عشا (حدود ساعت 5 ) رفتیم حرم همون زمان داشتند نقاره میزدند و کم کم چراغها رو روشن میکردند کبوترها هم پرواز میکردند و واقعا هوا عالی بود ما هم توی حیاط حرم نشستیم و کلی دعا کردیم واقعا عالی بود یک حالی که کمتربرام پیش اومده بود.

خوب حالا از احوالاتم در مورد بابی بگم واقعا دلم براش تنگ شده بود  طوری که با اینکه فقط سه روز از هم دور بودیم ولی احساس میکردم یک مدت طولانیه ازش دورم   و وقتی توی فرودگاه دیدمش تمام دستمام میلرزید    حالا اونو نمیدونم ولی فکر کنم اونم یک خورده دلش تنگ شده بود هر جند که این چند روز بیشتر وقتشو با دوست صمیمیش بود ولی احساس کردم اونم دلش برای من تنگ شده هر چند این چیزها رو هیچ وقت به زبون نمیاره